เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 120 อสรพิษสองหัวเกล็ดดำ
ในบรรดาทั้งหมด คนที่ดีใจที่สุดย่อมหนีไม่พ้นเปิ่นเปิ่น ทุกครั้งที่เย่หลีซ่านกับหลินมู่สังหารอสูร แก่นอสูรก็จะถูกมันคว้าไปกินทันที ไม่เคยมีใครพบเห็นผู้ใดนำแก่นอสูรมากินเล่นเป็นลูกอมเช่นนี้มาก่อน หากมีใครมาเห็นเข้าคงต้องตกตะลึงจนแทบสิ้นสติ ทว่าหลินมู่คุ้นชินไปนานแล้ว จึงมิได้รู้สึกประหลาดใจแต่อย่างใด
หลินมู่กับเย่หลีซ่านควบทะยานไปข้างหน้า ข้ามสันเขาไปอีกสิบกว่าลูก จึงหยุดฝีเท้าลงตามสัญญาณของเปิ่นเปิ่น
“เจ้าหนุ่ม ตอนนี้พ้นเขตชายขอบมาพอสมควรแล้ว อีกเดี๋ยวคงได้เจออสูรที่แข็งแกร่ง แม้พวกเจ้าจะเก่งกาจผิดมนุษย์มนา แต่ในที่แห่งนี้ก็ต้องระวังตัวให้มาก ข้าจะบอกให้ อสูรหายากบางจำพวก สิ่งที่น่ากลัวมิใช่พลังฝีมือของมัน แต่เป็นพิษร้ายแรงในตัว หากพลาดท่าโดนเข้าเพียงนิดเดียว ผลลัพธ์จะเลวร้ายเกินคาดคิดเชียวละ”
เปิ่นเปิ่นเอ่ยปากเตือน