เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 105 ลานประลอง
มองดูศพสองร่างที่ถูกซัดจนบิดเบี้ยวผิดรูป เพียงฝ่ามือเดียวก็สังหารยอดฝีมือขั้นผนึกชีพจรระดับที่เก้าได้ถึงสองคน อานุภาพเช่นนี้ แม้แต่ตัวเขาเองก็ยังคาดไม่ถึง
"พลังทำลายของฝ่ามืออัสนีจะร้ายกาจถึงเพียงนี้เชียวหรือ"
"เจ้าคิดว่าวิชายุทธ์ระดับหยวนเป็นของพรรค์ไหนกันล่ะ? พลังยุทธ์ของเจ้าในยามนี้ หากต่ำกว่าขั้นผนึกปราณ ย่อมแทบไร้เทียมทานแล้ว"
เปิ่นเปิ่นกล่าวขึ้น
"แทบจะนี่หมายความว่าอย่างไร"
หลินมู่ชะงักไป สภาพของเขาในตอนนี้ หรือว่าในขั้นผนึกชีพจรจะยังมีคนทัดเทียมได้อีกงั้นหรือ
"เจ้าหนู อย่าเพิ่งได้ใจไปนัก เปิดหูเปิดตาให้กว้างเข้าไว้ ต้องรู้ไว้ว่าใต้หล้านี้กว้างใหญ่ยิ่ง ปิศาจประหลาดไม่ได้มีแค่เจ้าคนเดียว เทพสังหารแห่งลานประลองคนนั้นก็คงไม่ธรรมดา ปัญญาทึบ แต่อายุสิบหกกลับบรรลุถึงขั้นผนึกชีพจรระดับสูงสุด หากบอกว่าตนเองไม่มีจุดเด่นเหนือคนทั่วไป ตีข้าให้ตายข้าก็ไม่เชื่อ ประเดี๋ยวต้องไปยลโฉมให้เห็นกับตาสักหน่อย"