กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 82 ไอ้หมาเฒ่า ชิมปืนหน่อยเป็นไง!
จงฉือยืนขวางอยู่เบื้องหน้าของหลินมู่ รอยยิ้มเย็นชาเจือแววเย้ยหยันจับจ้องมาที่ร่างของเขา ในสายตาของอีกฝ่าย ตัวเองคือนายพรานผู้เจนศึก ส่วนหลินมู่ก็เป็นแค่สัตว์ติดจั่นที่รอวันถูกเชือดเท่านั้น
“ทำไมไม่หนีต่อล่ะ?”
จงฉือเอ่ยถามอย่างนึกสนุก
“วิ่งสู้หมาไม่ได้ ก็เลยขี้เกียจวิ่งแล้วน่ะสิ”
หลินมู่ยักไหล่ทำทีไม่ยี่หระ ทว่าในใจกลับตึงเครียดถึงขีดสุด ปืนพกที่หลอมขึ้นมานั้นบัดนี้ถูกเก็บซ่อนไว้ในจุดชีพจร สามารถเรียกออกมาไว้ในมือได้ทุกเมื่อ
สิ่งเดียวที่ทำให้หลินมู่กังวลก็คือ ผลงานการหลอมครั้งนี้ยังไม่เคยผ่านการทดลองใช้งาน หากเกิดล้มเหลวขึ้นมา ผลลัพธ์ที่ตามมาคงเกินจะจินตนาการได้