เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 47 หัวใจของหญิงสาว
ฟิ้ว... ฟิ้ว...
ดึกสงัด ดวงจันทร์กลมโตลอยเด่นอยู่เบื้องบน สาดส่องประกายแสงนับล้านสายลงมา ภายใต้แสงจันทร์อันสว่างกระจ่างตานี้ ร่างในชุดสีม่วงร่างหนึ่งเหยียบย่างดั่งสายลม พลิ้วไหวราวกับมังกรท่องนภา หลงเหลือภาพเงาติดตาไว้สายแล้วสายเล่าในลานเรือนหลังเล็ก
ร่างสีม่วงนั้นย่อมเป็นหลินมู่ เขาเริ่มฝึกฝนมังกรพลิ้วเก้าพริบตาอย่างเพลิดเพลินใจมาตั้งแต่ช่วงพลบค่ำ เพียงชั่วพริบตาก็เข้าสู่ยามดึกสงัดแล้ว ร่างของเขาพริบไหวรวดเร็ว ก่อให้เกิดเสียงลมหวีดหวิว เมื่อความเร็วพุ่งทะยานจนถึงขีดสุด ก็เริ่มปรากฏภาพเงาจาง ๆ ขึ้นมา
ทว่าภาพเงาติดตาเช่นนี้เป็นเพียงผลที่เกิดจากความเร็วอันยวดยิ่งเท่านั้น หาได้เป็นไปตามที่วิชามังกรพลิ้วเก้าพริบตาระบุไว้ว่าสามารถจำลองร่างแยกมายาที่เสมือนจริงขึ้นมาได้