เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 45 คำเชิญของฟางอี๋
กระบวนปราบพยัคฆ์ถูกสำแดงออกมาอย่างเต็มเปี่ยม หลินมู่ราวกับกลายร่างเป็นราชันพยัคฆ์ตนหนึ่งไปทั้งตัว กลิ่นอายอันเกรียงไกรพัดพาจนชายเสื้อของเขาพองลม หนวดแพะอีกครึ่งหนึ่งที่มุมปากก็ถูกพัดหลุดลอยไป เผยให้เห็นใบหน้าหล่อเหลาหมดจดอย่างแท้จริง
ทว่าสิ่งที่ทำให้ผู้คนตกตะลึงยิ่งกว่า คือกลิ่นอายที่ควรจะอยู่บนร่างของราชันพยัคฆ์อสูรน้ำแข็ง บัดนี้กลับถูกสำแดงออกมาบนร่างของชายหนุ่มชุดม่วงผู้นี้ได้อย่างหมดจดงดงาม กลิ่นอายแห่งราชันแผ่ซัดระลอกแล้วระลอกเล่าราวกับเกลียวคลื่น ชวนให้ผู้คนยอมสยบจำนน
“เขาเป็นใครกัน ดูจากลักษณะแล้ว พลังฝีมือก็ไม่น่าจะสูงส่งเท่าไร ไฉนถึงกล้าลงมือรับมือราชันพยัคฆ์อสูรน้ำแข็งได้”
“เทียบกับราชันพยัคฆ์อสูรน้ำแข็งแล้ว ทำไมข้าถึงรู้สึกว่าเขาเหมือนพยัคฆ์ร้ายยิ่งกว่าเสียอีก”
…………
ผู้คนมากมายตกตะลึงจนพูดไม่ออก กลิ่นอายของหลินมู่แผ่กระจายไปทั่วทุกซอกทุกมุมของลานประลองสัตว์อสูรแล้ว
โม่อู๋เนี่ยนสะท้านกายขึ้นเล็กน้อย ดวงตาหรี่ลง มีเพียงเขาเท่านั้นที่มองออกว่า หลินมู่กำลังใช้วิชายุทธ์แขนงหนึ่งอยู่
เสียงคำรามแห่งพยัคฆ์สะเทือนฟ้าสะท้านดิน แฝงไว้ด้วยท่วงท่าแห่งราชันพยัคฆ์ที่แท้จริง ราชันพยัคฆ์อสูรน้ำแข็งที่เดิมทีคุ้มคลั่ง ดวงตาสีเลือดกลับค่อย ๆ เลือนหายไป และสายตาที่มันมองไปยังหลินมู่ ก็เริ่มปรากฏความหวาดกลัวขึ้นมาจาง ๆ