ตอนที่ 32 เข้าสู่เมืองอวี้หลุน

ตอนที่ 32 เข้าสู่เมืองอวี้หลุน

พลังพยัคฆ์ดูน่าเกรงขาม การขี่เสือโคร่งกับการขี่ม้าให้ความรู้สึกต่างกันอย่างสิ้นเชิง เพียงเสือโคร่งใต้ร่างโจนทะยานอย่างอิสระชั่วพริบตาก็ไกลถึงสามจั้ง ยามวิ่งตะบึงจึงรวดเร็วปานสายฟ้าแลบอย่างแท้จริง

“ฮ่า ๆ”

หลินมู่หัวเราะอย่างฮึกเหิมเปี่ยมสุข ดวงตาของเขาสว่างสดใส แววตามุ่งมั่นเด็ดเดี่ยว ผมดำปลิวไสวไปตามสายลม ทั่วทั้งร่างแผ่กลิ่นอายแห่งราชันจาง ๆ ออกมา กลิ่นอายเช่นนี้ได้สลักลึกอยู่ในร่างของเขามาเนิ่นนานตั้งแต่ตอนที่ยังเป็นราชาทหารหน่วยรบพิเศษแล้ว

ระยะทางสองร้อยลี้ ใช้เวลาเพียงครึ่งชั่วยามก็ควบทะยานมาจนสุดทาง เมืองอวี้หลุนปรากฏอยู่เบื้องหน้า หลินมู่กระโดดลงจากหลังเสือโคร่ง ตบหลังเสือเบา ๆ ให้มันกลับคืนสู่ป่าเขา

คล้ายกับได้รับคำสั่งจากหลินมู่ เสือโคร่งตัวนั้นพลันรู้สึกเหมือนได้รับการอภัยโทษครั้งใหญ่ โกยอ้าวหายวับไปในพริบตา