กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 29 ที่ข้าฆ่าก็นายน้อยนี่แหละ
หยางเฟิงไม่อาจสงบนิ่งได้อีกต่อไป ทว่าดวงตาของหลินมู่กลับทอประกายแปลกตา สมบัติวิญญาณระดับสามัญขั้นกลางย่อมร้ายกาจกว่าระดับสามัญขั้นต่ำไม่น้อยจริง ๆ แม้เขาจะซัดประกายกระบี่เหล่านั้นแหลกละเอียด แต่หมัดก็รู้สึกเจ็บแปลบขึ้นมาเช่นกัน
สู้!
เดิมทีเขาก็เป็นคนกระหายการต่อสู้อยู่แล้ว โดยเฉพาะการปะทะกันซึ่งหน้าเช่นนี้
"ไม่เล่นกับเจ้าแล้ว จบกันแค่นี้เถอะ"
หลินมู่แสยะยิ้มเย็น เขาพลิกฝ่ามือ กระบี่อู่หลงพลันเปล่งประกายสีคล้ำจาง ๆ จุดชีพจรทั้งสี่เปิดออกพร้อมกัน สว่างไสวเจิดจ้า ราวกับดวงดาราที่สุกสกาวที่สุดสี่ดวงบนศีรษะของเขา
ไม่ปิดบังอีกต่อไป ปราณแท้ทั้งหมดในจุดชีพจรทั้งสี่พวยพุ่งทะลักออกมาราวกับคลื่นสมุทร แล้วหลั่งไหลเข้าไปในกระบี่อู่หลงจนหมดสิ้น
หึ่ง ๆ...