เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 8 ตัวประหลาดในค่ายกลแรงโน้มถ่วง
เปิ่นเปิ่นเผ่นหนีไปแล้ว ศิษย์ฝ่ายนอกสำนักเสวียนหยวนย่อมระบายเพลิงโทสะใส่หลินมู่ตามระเบียบ ใครตาไม่บอดก็ดูออกว่าหลินมู่กับเจ้าหมูตัวแสบนั้นเป็นพวกเดียวกัน
หลินมู่ลอบโอดครวญในใจ แต่สถานการณ์เช่นนี้ ต่อให้มีปากสักร้อยปากก็อธิบายไม่พ้น เพิ่งเดินพ้นจากแดนรกร้างใหญ่มาหมาด ๆ เรื่องแรกที่ต้องเจอกลับเป็นการแบกรับความผิดแทนหมูตัวหนึ่งเสียนี่
"พอได้แล้ว"
น้ำเสียงเปี่ยมบารมีดังขึ้นขัดเสียงเอะอะโวยวายของเหล่าศิษย์ฝ่ายนอก ผู้ที่เอ่ยปากก็คือชายชราคนทางซ้าย
"ผู้อาวุโสหลี่ ท่านต้องให้ความเป็นธรรมแก่พวกเรานะขอรับ เจ้าเด็กนี่บังอาจเผาเรือนพักของพวกเรา ไม่เห็นสำนักเสวียนหยวนอยู่ในสายตาเลยสักนิด ข้าเห็นว่าฆ่ามันทิ้งเสียเถอะ"
ศิษย์ฝ่ายนอกคนหนึ่งเอ่ยด้วยความเคียดแค้น
หลินมู่แทบกระอักเลือด เรื่องราวบานปลายมาถึงขั้นที่กลายเป็นเขาเผาเรือนของพวกมันไปได้อย่างไร กลายเป็นแพะรับบาปเช่นนี้ ช่างอยุติธรรมสิ้นดี
ผู้อาวุโสท่านนั้นมิได้สนใจคนที่พูด แต่หรี่ตาก้าวเข้ามาตรงหน้าหลินมู่ พินิจพิจารณาอย่างละเอียดรอบหนึ่งแล้ว สีหน้าก็แปรเปลี่ยนเป็นความตื่นตะลึงในที่สุด
"เจ้ายังฝึกพลังภายในไม่ออกมาแม้แต่สายเดียว กลับวิ่งฝ่าบันไดมังกรเหินขึ้นมาได้งั้นหรือ"