เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 228 สรุปว่า ดูเอลบินได้แล้ว?
“บ้าเอ๊ย! อยู่ที่นี่เป็นแค่เบี้ยล่างให้พวกยอดฝีมือสวะ สู้ตั้งใจติดตามสวีเต๋อยังดีกว่า!”
อีกด้านหนึ่งของฝูงชน ทหารที่เต็มไปด้วยหนวดเคราถมน้ำลายลงพื้นอย่างแรง น้ำเสียงที่แหบห้าวเต็มไปด้วยความเหยียดหยาม
ยอดฝีมือพวกนั้น กุมช่องทางการเลื่อนขั้นและทรัพยากรมาตั้งนาน แต่กลับคอยชี้นิ้วสั่งและดูถูกเหยียดหยามทหารระดับล่างอย่างพวกเขามาโดยตลอด
ตั้งแต่วันที่พวกเขาก้าวเข้าสู่กองทัพ ก็ต้องคอยฟังคำสั่งสอนอันสูงส่งจากยอดฝีมือเหล่านี้
เต็มไปด้วยความคาดหวังว่าจะสามารถใช้การต่อสู้ของตนเองแลกมาซึ่งการยกระดับชนชั้น
แต่ความจริงล่ะ กลับถูกอีกฝ่ายด่าทอ และถึงขั้นไม่ถูกมองว่าเป็นคนเสียด้วยซ้ำ
ราวกับว่าพวกเขาเกิดมาก็ถูกกำหนดให้เป็นชนชั้นล่าง และสมควรที่จะต้องสละชีวิตในสนามรบเพื่อผู้ที่อยู่เบื้องบนเหล่านั้น
ไม่สิ นี่ไม่เรียกว่าสละชีวิตด้วยซ้ำ
คนอื่นสละชีวิต อย่างน้อยก็ยังแลกมาซึ่งราคาค่าตัวได้