กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 121 ปิดฉากอย่างราบรื่น
“ถ้าอย่างนั้น นี่ถือเป็นเกียรติของฉัน...งั้นหรือ”
การเว้นจังหวะที่พอดีของสวีเต๋อทำให้เฟรย์สามารถรับบทสนทนาต่อได้
“อัลสเตอร์! เฟรย์ อัลสเตอร์!”
ดวงตาสีขี้เถ้าของเด็กสาวเปล่งประกาย สะท้อนแสงไฟเหนือศีรษะ ราวกับมีดวงดาวก่อตัวอยู่ภายในนั้น
ในช่วงที่วัยเยาว์เบ่งบานถึงขีดสุด ความงดงามและเสน่ห์ของเด็กสาวก็เหมือนกับเส้นผมของเธอ มันคือเปลวเพลิงที่ร้อนแรง
ราวกับสามารถแผดเผาผู้คนให้มอดไหม้ไปพร้อมกันได้
และยังสาดส่องเข้าไปในใจจนร้อนผ่าว
“ที่แท้ก็คือบุตรสาวอันล้ำค่าของท่านรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการต่างประเทศอัลสเตอร์”
“คุณหนูอัลสเตอร์ เสียมารยาทแล้ว”