กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 116 การสำรวจเขตสลัม
“จะว่าไปแล้ว การผลาญเงินทองและแรงงานประชาชนเพื่อจัดการแข่งขันแบบนี้ สู้เอาไปแจกจ่ายเสบียงอาหารเพิ่มยังจะดีเสียกว่า”
“ยังมีพวกคนไร้บ้านอีก ก่อนหน้านี้ฉันเดินผ่านเขตสลัมตรงนั้น ตกใจแทบแย่ ริมถนนมีแต่คนนอนนิ่งไม่ไหวติงเต็มไปหมด”
เมื่อหัวข้อสนทนาถูกจุดประกายขึ้น คนอื่น ๆ ก็เริ่มพูดคุยกันอย่างออกรส
“ก็แค่หลับไปหรือเปล่า?”
“จะเป็นไปได้ยังไงที่จะมีคนตายเยอะขนาดนั้น”
“แต่เรื่องที่เมรุเผาศพต้องทำงานล่วงเวลาน่ะเป็นเรื่องจริงนะ”
หลายคนพากันบ่นกระปอดกระแปด จนกระทั่งเวลาล่วงเลยมาถึงช่วงค่ำของวันนั้น
ภายในเขตสลัมแถบชานเมืองนิวยอร์ก เวลานี้รอบด้านไม่มีแสงสว่างหลงเหลืออยู่เลยแม้แต่น้อย มีเพียงแสงไฟริบหรี่ที่ลอดออกมาจากเต็นท์ซอมซ่อเหล่านั้น
กลิ่นยิ่งเหม็นสาบจนทนดมไม่ได้