กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 470 อยากประลองกับเจ้าสักกระบวนท่า
หวังเจียเซิงยกน้ำชาขึ้นจิบเพื่อคุมเชิง ก่อนจะวางถ้วยชาลง
เขาเหลือบมองเจียงฉีแวบหนึ่ง แล้วพูดขึ้นเรียบๆ “อำนาจใต้หล้า ข้ากุมมาพันกว่าปีแล้ว ผลงานยิ่งใหญ่สะเทือนแผ่นดิน ข้าก็สร้างไว้หมดแล้ว ที่ควรไปปราบหรือไม่ควรไปปราบ ข้าก็ทำมาหมดแล้ว ฐานะขุนนางก็ขึ้นไปถึงจุดสูงสุดตั้งนานแล้ว ไม่มีอะไรให้ต้องไขว่คว้าอีก”
ผลงานความดีความชอบของเขาโดดเด่นเป็นประกาย เหนือกว่าขุนนางทุกคนที่เคยร่วมราชสำนักเดียวกัน และแน่นอนว่าคนรุ่นหลังก็ไม่มีใครเทียบชั้นได้
จะมีก็แค่คนอย่างลวี่เวินซู ที่อาศัยคุณธรรมความประพฤติส่วนตัวจนพอจะถูกยกมาเอ่ยคู่กับเขาได้บ้าง
นอกจากนั้นแล้ว ก็ไม่มีใครมีชื่อเสียงทัดเทียมกับเขาได้อีกเลย