กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 457 ให้เจ้าหนึ่งหมัด
“สมควรรับโทษอันใด? เจ้ากำลังพูดกับข้าอยู่รึ?” เจียงหนิงเอียงศีรษะเล็กน้อย ชำเลืองหางตามองไปยังอินจู่ที่อยู่เบื้องหลัง
“เจ้า!!” โทสะของอินจู่พลุ่งพล่านท่วมฟ้า
คนผู้นี้ทำลายเรื่องดีของเขา แล้วยังกล้าเมินเฉยต่อการมีอยู่ของเขาตรงๆ อีกรึ?
“ช่างบังอาจนัก!”
อินจู่ทะยานร่างขึ้นสู่เบื้องบน เงาร่างกลายเป็นลำแสง ผสานกลืนเข้ากับฟ้าดิน
“เจ้าพลิกมรรคาสวรรค์ได้ แล้วไยข้าจะทำไม่ได้เล่า!”
พออินจู่กล่าวจบ ริมฝีปากของเขาก็สั่นระริก เปล่งเสียงสวดมนตร์โบราณออกมาไม่ขาดสาย
แม้เขาจะร่วงหล่นลงมาจากมรรคาสวรรค์ แต่ยามนี้ก็ได้กลายเป็นตัวตนระดับมรรคาสวรรค์ไปแล้ว
เขาเบิกฟ้าดินผืนนี้ให้กลายเป็นโลกใบเล็กของตนเอง