เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 454 ข้าให้กำเนิดสรรพสิ่ง สรรพสิ่งให้กำเนิดข้า
เจ้าคนบ้าเฒ่ามีฝีมือเดินหมากสูงส่ง ทว่ามารยาทบนกระดานหมากกลับธรรมดาสามัญยิ่งนัก
ปกติมีแต่คนแพ้ที่หัวร้อน ทว่าเจ้าคนบ้าเฒ่าเห็นอยู่ชัดๆ ว่าเป็นฝ่ายชนะ กลับยังพลิกหน้าเล่นงานคนอื่น
เขาโมโหจัด ถึงกับคว่ำกระดานหมากทิ้งไปเสียดื้อๆ
พอไม่มีกระดานหมากมาคั่น เจ้าคนบ้าเฒ่าก็ก้มหน้าลงเล็กน้อย ถลึงตาจ้องมองเจียงหนิง
ยามนี้เขาจึงเพิ่งเริ่มครุ่นคิดถึงที่มาที่ไปของเจียงหนิง
“เจ้าหนู นิสัยเจ้าใช้ได้ทีเดียว ตีก็ไม่ตีคืน ด่าก็ไม่ด่าตอบ” เจ้าคนบ้าเฒ่ากอดอกไว้ที่หน้าอก พลางพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงทุ้มลึก
“เจ้าช่างน่าสนใจจริงๆ น่าสนใจกว่าร่างแยกของเจ้ามากนัก ยากจะจินตนาการได้เลยว่า ตัวตนระดับเจ้าจะยอมหลอมสละตัวเองให้กลายเป็นมรรคาสวรรค์” เจียงหนิงพูดขึ้น