กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 441 ศักราชเทียนเซิ่งปีแรก
ฮองเฮาหยุดร่ายรำ แล้วค่อยๆ เดินมานั่งลงข้างเจียงหนิงอย่างสง่างาม
ช่างต่างจากเซียนสาวแสนซุกซนเมื่อครู่อย่างกับคนละคน
“ฝ่าบาทยังหนุ่มแน่นแข็งแรง ไฉนถึงคิดจะวางมือถอยฉากเร็วนักเพคะ” ฮองเฮาเอ่ยถามพลางยิ้มหวาน
“ตอนนี้ราชกิจก็ทยอยส่งมอบลงไปแล้ว ฝ่ายวังบูรพาก็มีหวังเจียเซิงคอยดูแล ข้าไม่ต้องเป็นห่วงอะไรอีก”
พอคนเราว่างลง พลอยเบื่อขึ้นมา ก็เลยเกิดความคิดนี้ขึ้น
“ถึงเวลาพวกเราไปเป็นคู่รักดั่งเซียน ท่องเที่ยวชื่นชมขุนเขาและสายน้ำ ไม่ใช่ว่าจะมีความสุขไปอีกแบบหรอกหรือ”
เจียงหนิงหัวเราะเบาๆ
“แล้วถ้าฝ่าบาทเบื่อเที่ยวชมทิวทัศน์ขึ้นมาเล่าเพคะ” ฮองเฮาถามต่อ
“ใต้หล้ากว้างใหญ่ถึงเพียงนี้ หากจะเดินสายไปเยือนทีละที่จริงๆ ไม่ใช้เวลาสักหลายร้อยหรือเป็นพันปีก็คงไปไม่หมดหรอก” เจียงหนิงตอบ