กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 414 ไม่พอใจก็มาเดี่ยวกัน
ชายร่างใหญ่จ้องมองหวังเจียเซิงด้วยสายตาเย็นชา พลางพูดเสียงขรึม “คนมีฝีมือแล้วอวดเบ่ง เขาเรียกว่าเก่งจริง แต่คนไร้น้ำยาแล้วยังเสร่ออวดเบ่ง เขาเรียกว่าไอ้โง่!”
พอหวังเจียเซิงได้ยินอย่างนั้นก็ยิ่งโมโหจัด ชี้นิ้วใส่จมูกตัวเองแล้วตะคอกถามอีกฝ่าย “นี่แกด่าข้าว่าไอ้โง่เรอะ?”
“ข้าไม่ได้ด่าเจ้าสักคำ เจ้าเป็นคนยอมรับเองต่างหาก” ชายร่างใหญ่ส่ายหน้า
คนมุงดูรอบๆ ได้ยินเข้าก็พากันหลุดขำออกมาทันที
“มารดามันเถอะ กล้าด่าข้าขนาดนี้ เจ้าเป็นคน... แรกเลยนะ!” หวังเจียเซิงพูดอย่างหัวเสีย
เขาชะงักไปนิดหนึ่ง เพราะความจริงคนที่กล้าด่าเขาแบบนี้มีเยอะแยะจนนับไม่ถ้วน
แต่ช่างเถอะ ยังไงก็ไม่มีใครรู้จักเขา จะพูดยังไงก็ช่าง
“ไม่พอใจเหรอ? ไม่พอใจก็มาเดี่ยวกันตัวต่อตัวสิ!” ชายร่างใหญ่ท้า
“เจ้า เจ้า เจ้า!”