กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 410 เกือบไปแล้ว!
ตอนนี้ อ๋าวไป้ไม่กล้าขยับตัวสุ่มสี่สุ่มห้า
แม้มันจะมีวิชากลืนฟ้ากั้นจันทรา สับเปลี่ยนดวงดาราก็จริง แต่สัตว์ร้ายบรรพกาลที่รอดชีวิตมาจนถึงตอนนี้นั้น ก็มีวิชาไม่ต่างกัน
ขนาดตัวไม่ได้เป็นตัวตัดสินความแข็งแกร่งเลยสักนิด
ถ้ามันพ่นลมหายใจมังกรออกไป สัตว์ร้ายตัวนี้อาจจะฆ่ามังกรม่วงที่เพิ่งกลายร่างได้ในพริบตา
นั่นเป็นคู่ของมัน...
“พูดตามตรง เผ่าปีศาจบรรพกาลอย่างพวกเจ้า ก็ไม่ได้ต่างอะไรจากสัตว์ร้ายบรรพกาลเลย สุดท้ายก็เป็นสัตว์ปีศาจเหมือนกัน หลิงชวนเจ้าดีๆ แต่เจ้ากลับไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง?” สัตว์ร้ายเอ่ยเสียงเย็น
“ไฉนต้องบีบคั้นกันถึงเพียงนี้?” หัวของอ๋าวไป้ค่อยๆ ลดต่ำลง พลางเอ่ยถามด้วยความพยายามสะกดกลั้นโทสะ