เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 375 ฝ่าบาท หลบไหมเพคะ
มรรคาเข่นฆ่าไม่ได้หันหลังกลับไป ดวงตายังคงจับจ้องมังกรยักษ์ตัวนั้นเขม็ง
“บัณฑิตเฒ่า คิดหาวิธีรับมือหน่อยสิ” มรรคาเข่นฆ่าพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียด
บัณฑิตเฒ่าละสายตากลับมา แล้วมองไปยังมังกรยักษ์
“ให้ตายสิ ยังจะคิดวิธีอะไรได้อีก จัดค่ายกลหมื่นเซียน ข้าจะเป็นแกนค่ายกลเอง” บัณฑิตเฒ่าพูดจบ ก็กลายร่างเป็นลำแสงพุ่งวาบ หายลับเข้าไปในฟ้าดินทันที
บนท้องฟ้ามีดวงอาทิตย์อันเจิดจ้าสว่างวาบขึ้น แสงสว่างส่องทะลุเมฆดำลงมา สาดส่องแดนเบื้องล่างจนสว่างขาวโพลนไปทั่ว
ลำแสงทีละสายเริ่มจับตัวเป็นเส้นใย แล้วเชื่อมต่อเข้าไปในดวงอาทิตย์ดวงนั้น
ทันใดนั้นดวงอาทิตย์ก็หดตัวลงอย่างรวดเร็ว หลอมรวมกลายเป็นจุดเดียว
นั่นคือของวิเศษประจำกายที่บัณฑิตเฒ่าบำเพ็ญมานับหมื่นปี ไอปราณบริสุทธิ์หนึ่งคำ