กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 372 สมองถูกเขย่าจนเนียนเข้ากัน
“ขอบพระทัยในพระเมตตาของฝ่าบาทพ่ะย่ะค่ะ” หานจิ้งเดินเข้ามาคำนับ
“ราชครูไม่ต้องมากพิธี” เจียงหนิงพยักหน้ารับเรียบๆ
“ไฉอี ทำไมถึงเสียมารยาทเช่นนี้?” หานจิ้งส่งสายตาดุใส่ไฉอีอย่างจนใจ
ไฉอีไซ้ขนตัวเองทีหนึ่ง แล้วขยับเข้าไปใกล้ศีรษะของเจียงหนิงอีกก้าว หันหน้าหนีไม่ยอมมองหานจิ้ง
“ไม่เป็นไรหรอก” เจียงหนิงยิ้มบางๆ
พอหานจิ้งเห็นว่าเจียงหนิงไม่ถือสา จึงเดินจากไป
เจียงหนิงยืนนิ่งอยู่ริมชายฝั่ง สายตามองดูแสงอาทิตย์อัสดงค่อยๆ จางหายไป
ขอบฟ้าเปลี่ยนจากสีแดงเพลิงที่ดูอบอุ่น กลายเป็นสีฟ้าอมเขียวที่แลดูเย็นเยียบ
คราบเลือดริมทะเลค่อยๆ ถูกเกลียวคลื่นซัดจนกระจายหายไป