กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 322 จอมมารขั้นสิบห้า ใครกัน
มันเพิ่งโยนพวกเหวินยวนลงไปเมื่อกี้นี้เอง ป่านนี้ไอ้เด็กเวรพวกนั้นคงโดนคลื่นสัตว์ร้ายกลืนหายไปแล้วแน่ๆ
คงไม่ถึงกับไม่เหลือแม้แต่กระดูกหรอกนะ
ปีศาจศิลายกมือขึ้นปิดตาทันที ทำใจดูไม่ได้จริงๆ
“เฮ้อ ช่างเถอะ ตายสักสองสามคนจะเป็นไรไป ยังไงพวกมนุษย์ก็มีตั้งเยอะแยะ หายไปคนสองคนไม่เห็นเป็นไรเลย... อีกอย่างเหวินข่ายก็ไม่ยอมรับไอ้เด็กนั่นแล้วด้วย ตายๆ ไปซะก็ดี ไม่เกี่ยวกับข้า ไม่เกี่ยวกับข้าสักหน่อย...” ปีศาจศิลาพึมพำกับตัวเอง พยายามหลอกตัวเองสุดฤทธิ์
ทว่าจังหวะนั้นเอง มันก็เพิ่งนึกขึ้นได้
กองทัพศัตรูที่อยู่ข้างล่างนั่น ไม่ใช่พวกมนุษย์นี่หว่า!
“เดี๋ยวนะ มะ... เผ่ามาร! แม่เจ้าโว้ย!”