กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 311 สิ่งประดิษฐ์ที่เริ่มจะหลุดโลกขึ้นเรื่อย ๆ
“ฝ่าบาท เชิญทอดพระเนตรเพคะ”
ชุยจือหลิ่วหยิบกระบี่เล่มหนึ่งลงมาแล้วยื่นให้เจียงหนิง
กระบี่เล่มนี้ดูแล้วก็ไม่ใช่กระบี่ธรรมดา มันสั้นกว่ากระบี่ทั่วไปเล็กน้อย แถมยังเห็นร่องรอยการต่อประกอบได้อย่างชัดเจน
ดูคล้ายกับโมเดลของเล่นในยุคหลังอยู่บ้าง
แต่น้ำหนักนั้นหนักอึ้งมาก
“ฝ่าบาท หม่อมฉันตั้งชื่อให้มันว่า ‘เทพเหินเวหา’ เพคะ” ชุยจือหลิ่วกล่าว
“โอ้ ไหนลองเล่าให้ละเอียดซิ”
“ใช้แค่ศิลาวิญญาณระดับสูงหนึ่งร้อยก้อน ก็เปิดใช้งาน ‘เทพเหินเวหา’ ได้แล้วเพคะ ข้างในนี้มีค่ายกลย่อส่วนอยู่ พอเปิดใช้งานแล้วจะขยายใหญ่ขึ้นได้นับไม่ถ้วนเท่า”
ถ้าจะพูดให้ถูก นี่คือเรือเหาะลำหนึ่งเพคะ