เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 304 เราต้องตกลงกันสามข้อก่อน
“แม่นางหยาง”
ในที่สุดตูเว่ยคนนั้นก็ลุกขึ้นยืน
ฝีมือสู้เขาไม่ได้ก็คือสู้ไม่ได้ หลบอย่างไรก็ไม่พ้น สู้ยอมรับแมนๆ ไปเลยยังจะดูสมเป็นลูกผู้ชายมากกว่า
อย่างไรเสียหน้าก็แตกยับไปแล้ว ขืนยังมาทำท่ากล้าๆ กลัวๆ อีก ก็ไม่ใช่ลูกผู้ชายตัวจริงแล้ว
“ข้าแซ่หลานยอมรับนับถือแม่นางหยางจากใจจริง การประลองรอบที่สอง ข้าจะยอมฟังคำสั่งของแม่นางหยางแต่โดยดี”
คนอื่นๆ พอเห็นตูเว่ยแสดงท่าทีชัดเจนแล้ว ต่างก็พากันลุกขึ้นทำความเคารพแบบทหาร
คนที่ตกรอบไปต่างก็ยอมรับอย่างหมดใจ ส่วนคนที่ชนะตามหยางจือมาได้ ก็ยิ่งยอมรับนับถือเข้าไปใหญ่
“แม่นางหยางช่วยกู้หน้าให้กองพลที่หนึ่งของพวกเราจริงๆ!”
“รอให้เจ้านำพวกเราออกไปฟาดฟันให้ราบคาบ คว้าอันดับหนึ่งมาครอง แล้วรับคำชมจากพระโอษฐ์ของฝ่าบาท!”