กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 302 ชิงไหวชิงพริบสุดขีด
ทหารที่หยางจือจงใจปล่อยตัววิ่งกลับไปยังแนวรบอุโมงค์เร็วปานบิน
คราวนี้คนทั้งหมดของกองทัพที่เก้าต่างโผล่หัวขึ้นมาจากคูสนามเพลาะหรืออุโมงค์กันหมด
ที่แท้เมื่อครู่ในอุโมงค์มีคนอยู่แค่สี่คนเท่านั้น
แต่ตอนนี้ ฝ่ายตรงข้ามถอนตัวออกจากแนวรบอุโมงค์กลับไปที่ป่าหินระเกะระกะแล้ว
เมื่อมองผ่านระยะที่ไม่ใกล้ไม่ไกลนี้ ได้ยินเสียงต่อสู้ดังมาจากป่าหินระเกะระกะ ทั้งยังมองเห็นแสงสว่างวาบจากการระเบิดของลมปราณกังชี่
แค่กวาดสายตามองไป การต่อสู้ทางฝั่งนั้นก็ดุเดือดเลือดพล่านอย่างเห็นได้ชัด
“สถานการณ์เป็นยังไงบ้าง” พันเอกเอ่ยถาม
“คนของเราถูกล้อมแล้วขอรับ! แต่ตอนนี้ยึดชัยภูมิที่ป้องกันง่ายเข้าตียากไว้ได้ ฝ่ายข้าศึกเลยยังเอาชนะไม่ได้ในทันที!”