เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 284 เขาไม่ใช่มรรคาสวรรค์จำแลง
ลึกเข้าไปในห้วงดวงดาว
ร่างสีดำร่างหนึ่งที่แหลกเหลวอย่างยิ่ง ฝืนเบียดตัวเข้าไปในมิติแดนอื่นได้หวุดหวิด
ร่างกายที่รวมตัวจากหมอกดำมีรูโหว่ทะลุพรุนไปทั้งตัว สั่นไหวโอนเอนไม่ต่างจากหุ่นกระดาษที่ถูกไฟเผาจนแหว่งวิ่น
เหล่าตัวตนสูงสุดที่ปรากฏตัวพร้อมกับเขา บัดนี้เหลือรอดเพียงแค่สองคนเท่านั้น
เซียนต้าหลัวหนึ่งคน กับเซียนทองอีกหลายคน
ในพริบตาที่เจียงหนิงเหวี่ยงหมัด พวกเขายังไม่ทันได้รู้สึกตัวด้วยซ้ำ ส่วนใหญ่ก็ถูกบดขยี้แหลกเป็นความว่างเปล่าไปในทันที
เซิงสื่อเต้าหวนนึกถึงหมัดที่เฉียดโดนตนเมื่อหลายปีก่อน นั่นเป็นครั้งแรกที่เขารู้สึกถึงความเจ็บปวดทางกาย
แต่คราวนี้ ร่างกายของเขาแหลกสลายจนแทบแทรกตัวหนีไม่ไหว สภาวะเทพแตกยับ เกือบจะดับสูญไปจริง ๆ
ความเจ็บปวดแบบนี้ เหมือนถูกจับโยนเข้าไปในเตาหลอมของเล่าจื๊อกะทันหัน แล้วโดนเพลิงแท้ซานเม่ยเผาลนทุกทิศทางแบบไร้ช่องว่าง