กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 277 เสด็จเยือนแดนเซียน
กลางดึก เมืองไป๋อวี้จิง แสงไฟสว่างระยิบระยับประดับประดาไปทั่ว สงบสุขและร่มเย็น
เจียงหนิงยืนอยู่ตามลำพังในลานเรือนแห่งหนึ่งของพระราชวัง เขาเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย แววตาลึกล้ำคู่นั้นสะท้อนภาพธารดาราไร้ที่สิ้นสุด
“ไอ้หนู ข้างบนมีความเคลื่อนไหวแล้ว...” สวีฝูเดินมาหยุดอยู่ข้างเจียงหนิง
ทั้งสองคนเงยหน้ามองฟ้าพร้อมกัน เห็นเพียงเปลวเพลิงนับไม่ถ้วนเริ่มปรากฏขึ้นรางๆ บนท้องฟ้า
ฝนดาวตกสายหนึ่งทอดข้ามม่านฟ้า
บางดวงวาบผ่านแล้วลับหายไป แต่บางดวงกลับลากหางยาว พุ่งดิ่งลงสู่พื้นดิน
“เจ้าเคยพูดประโยคหนึ่งว่ายังไงนะ” เจียงหนิงยิ้มบางๆ พลางหันไปถามสวีฝู
“อะไรนะ” สวีฝูยังตามไม่ทัน เพราะเขาพูดอะไรไว้เยอะแยะไปหมด
“ข้าชำนาญการสู้แบบไหนนะ”