ตอนที่ 270 เจ้าช่างผ่อนปรนให้ตัวเอง แต่เข้มงวดกับคนอื่นเสียจริง

ตอนที่ 270 เจ้าช่างผ่อนปรนให้ตัวเอง แต่เข้มงวดกับคนอื่นเสียจริง

“อยากทำชั่วแต่ยังอยากได้หน้า แบบนี้เรียกไม่โลภงั้นรึ?” เสิ่นอวี้เฉิงเหน็บแนมออกมาคำหนึ่ง

คำพูดคำจาของสิงเต้าหลงคนนี้เฉียบแหลมยิ่งนัก บรรยายเสียจนตัวเองดูจำใจไปทุกเรื่อง ไร้ทางเลือกโดยสิ้นเชิง จำต้องทำอย่างนั้นอย่างนี้

สิงเต้าหลงรู้สึกละอายใจจนเหงื่อตก

“หากไม่โลภจริง พอเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น พวกเจ้าก็ควรรายงานราชสำนัก ให้ราชสำนักเป็นฝ่ายจัดการ ที่ไม่ยอมรายงาน ก็ไม่ใช่เพราะคิดจะฮุบนาวิญญาณเพิ่มกันอีกคนละไม่กี่หมู่หรอกหรือ?” เสิ่นอวี้เฉิงพูดต่อด้วยน้ำเสียงเย็นชา

คำพูดนี้ของเสิ่นอวี้เฉิง เรียกได้ว่าแทงใจดำเข้าอย่างจัง

ถ้าสิงเต้าหลงไม่โลภ ก็คงไม่ยอมทำเรื่องอ้อมค้อมยุ่งยากมากมายขนาดนี้

บางทีตัวเขาเองก็คงรู้ ยิ่งเรื่องดำเนินต่อไปนานเท่าไร ช่องโหว่ก็ยิ่งใหญ่ขึ้นเท่านั้น