กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 253 แมลงวันสักตัวก็อย่าให้รอดไปได้
“อย่าหาว่าแม่ทัพอย่างข้าไม่รักษาสัจจะ ให้เวลาพวกเจ้าเตรียมรบหนึ่งเค่อ จะหนีหรือจะสู้ ก็ตามสบาย” เสียงของสยงเหวินจิ้งดังก้องไปทั่วทั้งลาน
จังหวะนั้นเอง กองทัพกลุ่มสุดท้ายที่มีขนาดใหญ่ที่สุดของซีหรง ก็เริ่มมีบรรยากาศแห่งความหวาดกลัวแผ่ซ่านออกไป
มิน่าล่ะท่านแม่ทัพใหญ่ถึงจะพาพวกเขายอมจำนน
ที่แท้พวกที่บุกเข้ามาในดินแดนซีหรง ก็คือฝูงสัตว์ประหลาดขนาดนี้นี่เอง!
“ท่านแม่ทัพใหญ่ ได้โปรดระงับโทสะด้วย!”
ไหนใครๆ ก็บอกว่าแคว้นเซี่ยมีคุณธรรมที่สุด ขอแค่ยอมจำนน พวกเขาก็จะปฏิบัติต่ออย่างให้เกียรติไม่ใช่หรือ?
แล้วตอนนี้นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน?
หรือว่าสิ่งที่พวกเขารู้จักคนต้าเซี่ยมันผิดมาตลอด?
ควงหมิ่นหันหลังกลับไปมองเหล่าพี่น้องร่วมรบของตน