เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 240 เจ้าดูสิ พอพูดความจริงเข้าหน่อยพวกเจ้าก็ร้อนรนกันใหญ่
คำพูดของเจียงหนิงดังเข้าหูทุกคนอย่างชัดเจนถ้วนหน้า
พอทุกคนได้ยิน สีหน้าก็เปลี่ยนไปอย่างหนักทันที
เมื่อครู่นี้ที่หวังเจียเซิงยืนด่ากราดยังถือว่าเกินเบอร์มากพอแล้ว นึกไม่ถึงว่าฮ่องเต้องค์นี้จะตรัสคำแบบนี้ออกมาได้อีก
นี่มันล้ำเส้นยิ่งกว่าที่ตรัสในงานเลี้ยงเสียอีก
ที่สำคัญคือ พระองค์ยังตรัสคำพวกนี้ออกมาด้วยรอยยิ้มเรียบเฉย ราวกับเป็นแค่เรื่องขี้ผงที่ไม่สลักสำคัญอะไรเลย
ทำไมเขาถึงได้กำแหงถึงขนาดนี้?
เสินฉี่เห็นสายตาของเจียงหนิงจับจ้องมาที่ตน จึงสะกดโทสะเอาไว้แล้วถามเสียงเข้ม “ฝ่าบาททอดพระเนตรเปิ่นหวางเช่นนี้ หรือคิดจะเจาะจงเล่นงานเปิ่นหวางรึพ่ะย่ะค่ะ?”
“เจ้าอย่าเข้าใจผิด เราไม่ได้เจาะจงเจ้า เราหมายถึงว่าพวกเจ้าทุกคนที่อยู่ที่นี่น่ะ ล้วนเป็นแค่มดปลวกต่างหาก” เจียงหนิงยิ้มบางๆ พลางตรัส