เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 236 เลือดร้อนถือดี ไม่เห็นใครในสายตา
วานรเฒ่าตบมือสองสามที ก่อนที่สีหน้าจะเริ่มเคร่งขรึมขึ้นมา
สมองของมันกำลังประมวลเรื่องราวการเปลี่ยนแปลงของตัวเอง ความรู้สึกแบบนี้ มันยังต้องใช้เวลาปรับตัวอีกหน่อย
ในเวลานั้นเอง เจียงหนิงก็ปรากฏตัวขึ้นบนยอดไม้อย่างเงียบเชียบ
บรรดาภูตเขาพากันทำความเคารพ เจียงหนิงพยักหน้าเล็กน้อยเป็นการรับรู้ แล้วจึงกวาดสายตามองสำรวจวานรเฒ่า
มันบำเพ็ญจนกลายร่างเป็นมนุษย์ได้แล้วจริง ๆ แต่ตามร่างกายก็ยังคงมีเค้าลางของวานรหลงเหลืออยู่บ้าง
บนมือและขามีขนเส้นละเอียดแซมลายสีฟ้าปกคลุมอยู่ชั้นหนึ่ง แต่ผมขาวโพลนผืนนั้นช่างดูพลิ้วไหวงดงามอย่างแท้จริง
เมื่อเทียบกับร่างมนุษย์ของปิศาจศิลาแล้ว วานรเฒ่าดูเหมือนคนปกติธรรมดามากกว่าเยอะทีเดียว
วานรเฒ่ามองเจียงหนิงเพียงแวบเดียว จากนั้นก็ลดสายตาต่ำลงโดยสัญชาตญาณ