เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 221 ขอบพระทัยในพระเมตตาพ่ะย่ะค่ะ!
“พัฒนาการของหวังเจียเซิงในช่วงไม่กี่ปีมานี้ ถือว่าก้าวกระโดดที่สุดในบรรดาขุนนางทั้งหมดแล้ว” เจียงหนิงเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มลึก
“ผู้บัญชาการหวังเป็นยอดม้าพันลี้จริงๆ พ่ะย่ะค่ะ แต่ฝ่าบาทคือป๋อเล่อผู้รู้ใจม้า หากไร้ฝ่าบาทเสียคน ก็คงไม่มีหวังเจียเซิงในวันนี้” หลิวจิ่นสรรหามุมมองแปลกใหม่มาประจบเอาใจได้อย่างแนบเนียน
หวังเจียเซิงมีนิสัยชอบฟันดาบเดียวให้ราบคาบอยู่บ้าง ทว่าบางครั้งสถานการณ์ก็บีบให้ต้องกวาดล้างให้สิ้นซากจริงๆ
ความจริงแล้ว เจียงหนิงรู้สึกว่าไม่จำเป็นต้องเล่นแง่อ้อมค้อมถึงเพียงนั้น แต่เขาก็เข้าใจในความปรารถนาดีและความยากลำบากของหวังเจียเซิง
“หวังเจียเซิงเป็นคนมีความสามารถจริงๆ รอให้วันหน้าเขากับลวี่เวินซูได้ก้าวขึ้นเป็นอัครเสนาบดีพร้อมกันในราชสำนัก เราก็อยากรู้นักว่าทั้งสองคนนี้จะปะทะคารมจนเกิดเรื่องน่าสนุกอะไรขึ้นมาบ้าง” เจียงหนิงยิ้มบางๆ พลางเอ่ย
……