กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 213 ชมทิวทัศน์? เปล่า วางแผนฆ่าคนต่างหาก
สายลมพัดใบไม้เสียดสีกันเสียงดังสวบสาบ
ทั้งสองคนนิ่งเงียบอยู่นานโดยไม่พูดจา
ใบเมเปิลใบหนึ่งร่วงลงมาบนกระดานหมาก ท่านฉวีหยิบใบเมเปิลขึ้นมาดู พลางจ้องมองอยู่นาน
“เมเปิลแดงดั่งเปลวไฟ วันเวลาพ้นไปผมก็พลอยขาวโพลน”
ท่านฉวีคลายมือออกเบาๆ ปล่อยให้ใบไม้ลอยละล่องไปตามสายลม
ราชสำนักเอ่ยมาเพียงสี่คำว่า คืนนาสู่ชาวไร่ ก็คิดจะให้พวกเขาส่งมอบสมบัติพัสถานที่สองตระกูลสะสมมานับร้อยนับพันปีออกไปจนหมดสิ้น
ช่างไม่มีเหตุผลสิ้นดี!
ทั้งสองคนผลัดกันวางเบี้ยหมาก แล้วก็เงียบไปอีกครู่หนึ่ง
“ท่านฉวี สรุปแล้วจะตัดสินใจอย่างไรกันแน่?”