กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 201 ผู้หลงเหลือจากยุคเก่าอย่างนั้นหรือ?
หยางเหยาโยนกระบี่เล่มหนาในมือออกไปเบา ๆ กระบี่ก็ลอยพุ่งตรงไปยังเซียวเทียนหาน
เซียวเทียนหานเพียงแค่คิด กระบี่เล่มหนาก็วาดเป็นเส้นโค้ง แล้วลอยกลับไปสะพายอยู่บนหลังของเขาเอง
“ผู้อาวุโส ล่วงเกินแล้ว!”
หยางเหยาก้าวขาย่อตัวพุ่งไปข้างหน้าทันที นิ้วทั้งสองแทงออกไป ท่วงท่าทั้งงดงามและเฉียบคม
แววตาของเซียวเทียนหานกลับมาราบเรียบดั่งบ่อน้ำโบราณ พร้อมกับยกสองนิ้วขึ้นมาตั้งตรง
“ที่แท้ก็ฝึกวิชาทวน เจตจำนงทวนที่บริสุทธิ์ขนาดนี้นับว่าหาได้ยากยิ่งจริง ๆ”
พอหยางเหยาแทงสองนิ้วออกไป สิ่งที่พวยพุ่งออกมากลับเป็นเจตจำนงทวนอันแสนบริสุทธิ์
ทว่าเซียวเทียนหานกลับใช้เพียงสองนิ้วรับไว้ เจตจำนงทวนพอปะทะเข้ากับนิ้วของเขาก็สลายหายไปทันที