ตอนที่ 192 หนีไปไหนไม่พ้น

ตอนที่ 192 หนีไปไหนไม่พ้น

ไม่รู้ว่าใครโพล่งประโยคนี้ขึ้นมา ถึงทำให้หลงเจิ้งฮ่าวได้สติกลับมาเต็มตัว

หลงเจิ้งฮ่าวเพิ่งจะรู้ตัวว่าเจียงหนิงเข้าไปในเมืองแล้ว

หนีงั้นหรือ จะหนีไปไหน หนีออกไปนอกแคว้นเฉินอย่างนั้นหรือ ชะตาแคว้นของเขาผูกติดกับแคว้นเฉินไปแล้ว หากต้องหนีเตลิดไปตกระกำลำบากนอกแคว้นเฉิน มันจะต่างอะไรกับหมาหัวเน่าไม่มีบ้านให้กลับ

“ใช่แล้วฝ่าบาท พวกเราหนีกันเถอะพ่ะย่ะค่ะ!” หลงเจิ้งเทียนรีบนั่งยองๆ ลงตรงหน้าหลงเจิ้งฮ่าวแล้วพูดอย่างร้อนรน

เจียงหนิงลำพองใจเกินไป ทิ้งไว้แค่คำพูดประโยคเดียว ก็คิดว่าพวกตนจะยอมเดินเข้าเมืองไปรับความตายแต่โดยดีงั้นหรือ

ถึงพวกตนจะสู้ไม่ได้ แต่หนีก็ยังทำได้ไม่ใช่หรือ

“จะหนีไปไหนได้” หลงเจิ้งฮ่าวหน้าซีดเผือด ท้อแท้สิ้นหวังถึงที่สุด