เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 187 เจ้าเด็กเมื่อวานซืน รังแกคนอื่นเพราะถือดีว่ามีอำนาจ
พลังหมัดอันแกร่งกล้าพวยพุ่งออกมาจากสันหมัดของเจียงเซิ่ง
หลงเจิ้งฮ่าวเห็นเข้าก็รีบปล่อยไอพลังสายหนึ่งออกมา ขวางพลังหมัดเอาไว้ได้ทั้งหมด
ส่วนขุนนางคนที่เพิ่งเอ่ยปากเมื่อครู่ พอเห็นจังหวะที่เจียงเซิ่งยกมือขึ้น ก็ถึงกับใจหายวาบไปชั่วขณะ
“ที่แท้ก็แค่นักสู้สายกายภาพนี่เอง” มีคนเอ่ยเย้ยพลางหัวเราะ
สำหรับเหล่านักพรตแล้ว พวกนักสู้สายกายภาพถือเป็นพวกต่ำต้อยไร้ระดับอย่างแท้จริง
“หุบปาก หุบปากให้หมด!” หลงเจิ้งฮ่าวตวาดลั่นด้วยความโกรธจัด
การได้ชะตาสวรรค์คุ้มกาย ไม่ใช่เรื่องที่จะให้ใครมาทำตัวโอหังอวดดีได้
ไอวาสนาอันหนาทึบนี้โปรยปรายลงทั่วแผ่นดินแคว้นเฉิน เขารู้สึกได้ว่าชะตาบ้านเมืองของแคว้นเฉินยาวนานเกินกว่าสี่พันปีได้อย่างสบายๆ