กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 162 วิธีรับมือ
คืนนั้น ณ ไป๋อวี้จิง
หลิ่วเจิ้งเดินตามเจียงหนิงเข้าไปในพระราชวังด้วยท่าทีเกร็งๆ อยู่บ้าง
การหลับใหลไปสามพันปี ช่างให้ความรู้สึกเหมือนผ่านไปอีกภพชาติหนึ่ง
เขาไม่อาจสัมผัสถึงไอโชคชะตาใดๆ ของราชวงศ์อวี๋ได้เลย ดูท่าราชวงศ์อวี๋คงจะล่มสลายไปแล้วจริงๆ
การรุ่งเรืองและเสื่อมถอยสับเปลี่ยนของราชวงศ์ ย่อมเป็นไปตามกฎธรรมชาติอยู่แล้ว
แต่พอตื่นขึ้นมาครานี้กลับกลายเป็นจอกแหนไร้ราก ในใจจึงมีหลากหลายความรู้สึกประดังประเดเข้ามา
หากไม่ใช่เพราะกษัตริย์หนุ่มที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อนผู้นี้ช่วยไว้ ต่อให้เขาไม่ดับสูญไปจนหมด ก็คงกลายเป็นผีเร่ร่อนไปแล้ว
แต่ราชวงศ์ต้าเซี่ยในยามนี้เล่า...
ดวงชะตาไม่ปรากฏ วาสนาถดถอย ดูเหมือนจะเดินมาถึงช่วงปลายราชวงศ์แล้วเช่นกันกระมัง