ตอนที่ 158 เจ้าไม่ใช่คู่ต่อสู้ เดี๋ยวเราไปดูเอง

ตอนที่ 158 เจ้าไม่ใช่คู่ต่อสู้ เดี๋ยวเราไปดูเอง

สวีฝูก้มมองรอยแยกแวบหนึ่ง เห็นดวงตาลึกล้ำคู่หนึ่งวูบวาบอยู่ข้างใน เปี่ยมด้วยจิตสังหารบ้าคลั่ง

สวีฝูยื่นมือไปคว้าแขนผอมแห้งข้างนั้นแล้วดึงขึ้นมา

พื้นดินพลันพลิกคว่ำอย่างรุนแรงราวกับคลื่นยักษ์ซัด ดินดันเมืองฮว่าโจวทั้งเมืองยกสูงขึ้นจนกลายเป็นภูเขาลูกใหญ่ทันที

ซากปรักหักพังกลิ้งตกลงไปในรอยแยกไม่หยุด ไม่ได้ยินแม้แต่เสียงกระทบ

จังหวะนั้น ดินที่พูนสูงขึ้นมาก็โอบล้อมสวีฝูไว้ สายตาของเขาตกอยู่ในความมืดสลัว

สองตาของเขาวาวแสงสีแดง จุดแดงสองจุดสว่างวาบแล้วหรี่ลงในความมืด

ในสายตาของเขา ด้านล่างของความมืดมิดนั้นมีคนแก่นอนอยู่ ผอมโซจนแทบเหลือแต่โครงกระดูก