ตอนที่ 150 นี่ไม่ใช่เจ้าดำหรอกหรือ?

ตอนที่ 150 นี่ไม่ใช่เจ้าดำหรอกหรือ?

ตั้งแต่เจียงหนิงขึ้นครองราชย์ เขาก็สะสางราชกิจทั้งวันทั้งคืนไม่ได้หยุด

ในที่สุดเขาก็เข้าใจคำว่าเวลาผ่านไปไวราวกับม้าขาววิ่งผ่านช่องแคบอย่างแท้จริง

เมื่อก่อนตอนอยู่นครหลวง เจียงหนิงนั่งแช่อยู่ในหอตำรายุทธ์ได้ทั้งวัน

แต่ตอนนี้พอนั่งในห้องทรงอักษรทีไร มักจะลากยาวไปหลายวันติดกัน

แว่นแคว้นแห่งนี้ใหญ่โตเกินไป เปรียบเหมือนรถบุโรทั่งคันเก่าที่ชำรุดทรุดโทรม มีปัญหาหมักหมมอยู่เต็มไปหมดทั้งข้างนอกข้างใน

ส่วนคนที่เจียงหนิงไว้ใจได้จริง ๆ ก็มีอยู่แค่หยิบมือเดียว

ถ้าคนพวกนี้ไม่ได้เป็นเซียนปฐพีกันทุกคน การจะหวังพึ่งคนแค่ไม่กี่คนมาดูแลใต้หล้าให้เรียบร้อย ย่อมยากเย็นแสนเข็ญ

นครหลวงยังพอทำเนา เพราะมีเจียงหนิงคอยคุม ราชโองการส่งไปถึงหัวเมืองรอบ ๆ ได้สะดวก เพียงเดือนสองเดือนก็เริ่มสงบเรียบร้อย