เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 132 ร้ายกาจแสร้งภักดีโดยแท้
การบุกของกองทัพเยียนโจวหยุดชะงักลงในพริบตา ฟ้าดินพลันเงียบสงัด สรรพเสียงดับวูบลง
ความรู้สึกใจสั่นระรัวอันน่าประหลาดใจแผ่ขยายออกไปทั่ว
ทหารเยียนโจวที่อยู่ใกล้ๆ พอเห็นใบหน้าเย็นชาดุจน้ำแข็งของเจียงหนิง ต่างก็หน้าซีดเผือดด้วยความหวาดกลัว รู้สึกเย็นวาบขึ้นมาระหว่างขาทั้งสองข้าง
เว่ยหยวนที่เคยผงาดง้ำค้ำฟ้าในยามปกติ ตอนนี้หัวกลับถูกเจียงหนิงเหยียบจมลงไปในดินโคลน
ก้าวนี้เขาเดินพลาดไป เรียกได้ว่าร่วงจากสวรรค์ลงนรกในชั่วพริบตา
เมื่อต้องเผชิญกับคำถามของเจียงหนิง เว่ยหยวนรู้สึกราวกับวิญญาณของตัวเองกำลังถูกไต่สวน
แรงกดดันระดับนี้ สิ้นหวังเกินจะรับไหวจริงๆ
“องค์รัชทายาท เป็นขุนนางมีความผิดผู้นี้ดื้อดึงไปเอง ขอองค์รัชทายาทโปรดลงอาญาด้วยพ่ะย่ะค่ะ!” ในที่สุดเว่ยหยวนก็เค้นคำพูดออกมาได้อย่างยากลำบาก