เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 130 ทำแล้วต้องทำต่อให้สุด
กงเว่ยเห็นแม่ทัพจงสติหลุดลอย ก็ค่อยๆ ยันตัวลุกขึ้นนั่ง แล้วโบกมือเบาๆ
สาวใช้คนหนึ่งรีบเทเหล้าหนึ่งจอก แล้วยกมาส่งให้ตรงหน้าแม่ทัพจงทันที
“ดื่มเหล้าให้ใจเย็นลงก่อน นั่งลงแล้วค่อยๆ พูด” กงเว่ยเอ่ยทัก
แม่ทัพจงยังดึงสติตัวเองกลับมาไม่ได้เลย ในหัวยังคงมีแต่ภาพซากศพเกลื่อนกลาดอยู่นอกอำเภอจิ่วหลี่ซาน
ราวกับสัตว์ยักษ์ดึกดำบรรพ์ตัวหนึ่งที่บดขยี้ทุกอย่างราบคาบมาตลอดทาง ไม่รู้ว่าชนกำแพงเมืองพังไปกี่แห่ง แต่จู่ๆ ก็พุ่งชนแผ่นเหล็กเข้าอย่างจัง แล้วก็จบสิ้นลงไปดื้อๆ แบบนั้น
เรื่องแบบนี้จะไม่ให้ตกตะลึงจนตาค้างได้อย่างไร
เขารับจอกเหล้ามาอย่างเหม่อลอย แต่ไม่ได้นั่งลง
“จบแล้ว จบสิ้นแล้ว” เสียงของแม่ทัพจงเบาหวิวราวกับเสียงยุง เหมือนความกล้าหาญทั้งร่างถูกสูบออกไปจนหมดสิ้น
“เจ้าพูดอะไรน่ะ” กงเว่ยมีสีหน้างุนงง