ตอนที่ 115 ข้าตายแล้ว

ตอนที่ 115 ข้าตายแล้ว

กากอยล์บินดึงระดับความสูงขึ้นอีกครั้ง เพื่อเตรียมโฉบลงมาเป็นรอบที่สอง

เสียงหวีดแหลมแสบแก้วหูดังขึ้นอีกครา ทหารขี่หมาป่าที่อยู่ในแนวพุ่งดิ่งของมันต่างพากันหลบกระเจิง

หมาป่ายักษ์ตัวนั้นสบโอกาสเหมาะ จู่ๆ ก็กระโจนพรวดเดียวลอยขึ้นไปสูงหลายสิบวา

มันอ้าปากกว้างราวกับอ่างโลหิต งับเข้าที่คอของกากอยล์อย่างแม่นยำ จากนั้นก็พลิกตัวกลางอากาศ กางกรงเล็บแหลมคมทั้งสี่ข้าง ฝังลึกเข้าไปในเกล็ดแข็งของกากอยล์อย่างจัง

หมาป่ายักษ์สะบัดหัวอย่างแรง เพียงพริบตาเดียวก็กัดกระชากเนื้อตรงลำคอของกากอยล์หลุดออกมาชิ้นหนึ่ง

เลือดสีน้ำเงินพวยพุ่งทะลักออกมาจากคอของกากอยล์ พุ่งเป็นสายน้ำสีครามค้างอยู่กลางอากาศ

กากอยล์: ???

ทำไมรู้สึกว่าตัวหนักขึ้นวะเนี่ย?

มันคิดจะดึงตัวบินขึ้นสูง ทว่าร่างกายกลับพลิกคว่ำกะทันหัน หัวพุ่งชนกระแทกพื้นเข้าอย่างจัง ไถลครูดไปกับดินจนเป็นร่องลึกยาวร่วมร้อยวา