กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 113 กองทัพหมาป่าเป่ยหมั่ง สัตว์ยักษ์ร่วงจากฟ้า
ลมเย็นพัดโชย นายอำเภอหนุ่มหน้าตาหมดจดแฝงความคงแก่เรียนผู้นี้ แววตาที่เต็มไปด้วยเพลิงโทสะมีอารมณ์ซับซ้อนปนอยู่
“ใต้เท้า พวกเรามีแค่ห้าร้อยคน จะสู้จริงหรือขอรับ”
ทหารข้างกายนายอำเภอกลืนน้ำลายลงคออย่างตื่นกลัว น้ำเสียงสั่นเทาเล็กน้อย
ความเคลื่อนไหวที่ดังมาจากทางเหนือ ให้ความรู้สึกกดดันอย่างที่สุด
“แม่มึงเอ๊ย!”
นายอำเภอถ่มน้ำลายเสียงดังอย่างโมโห
“ไอ้พวกทหารชายแดนเยียนโจวเวรตะไล! แม้แต่เมืองเยียนโจวยังไม่คิดจะรักษาแล้วก็เผ่นหนีไป! ซ้ำยังมาหลบอยู่ข้างหลังพวกเราคอยคุมเชิงรบอีกหรือ? เอาหน้าด้านๆ มาจากไหนกัน! ถ้าข้ามีกำลังความสามารถมากพอละก็ ข้าอยากจะสับไอ้พวกคนทรยศชาติบ้านเมืองนี่ให้ละเอียดเป็นหมื่นชิ้นก่อน ค่อยหันไปจัดการกับพวกคนเถื่อนทางเหนือระยำพวกนี้! บัดซบเอ๊ย!”