เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 96 ผู้น้อยพูดต่อได้หรือยัง
เจียงหนิงกำลังนิ่งเงียบอยู่ พอได้ยินปีศาจศิลาพูดแบบนี้ก็แทบจะหัวทิ่มลงไป
‘ข้าเห็นเจ้าเป็นพาหนะ เจ้าดันคิดจะเป็นลูกข้าเนี่ยนะ?’
“ในเผ่าปีศาจ เจ้ามีฐานะอะไร?” เจียงหนิงถาม
“เรื่องนี้ยังไม่ชัดเจนอีกหรือขอรับ? ผู้น้อยมาเป็นพาหนะให้นายท่านได้ อย่างน้อยก็ต้องเป็นถึงผู้นำเผ่า! หากมิใช่เพราะถูกขังไว้ถึงเจ็ดร้อยปี ผู้น้อยคงก้าวเข้าสู่ขั้นสิบห้าไปนานแล้ว! แต่ว่า หลังจากได้อิ่มหนำสำราญที่เฟิงโจวมามื้อหนึ่ง ผู้น้อยก็อยู่ห่างจากขั้นสิบห้าอีกไม่ไกลแล้วขอรับ”
พอคิดถึงอดีต ปีศาจศิลาก็อดทอดถอนใจไม่ได้
“เรื่องเมื่อเจ็ดร้อยปีก่อน เจ้ารู้เรื่องมากน้อยแค่ไหน?” เจียงหนิงถาม
ปีศาจศิลาทิ้งเปลวเพลิงสีม่วงดำเป็นทางยาวไว้กลางอากาศ ก่อนจะร่อนลงที่นอกประตูฉงหมิงของวังบูรพา
นครไป๋อวี้จิงแบ่งออกเป็นสามส่วนจากเหนือจรดใต้ ได้แก่ เมืองชั้นใน พระราชวังหลวง และเมืองรอบนอก