ตอนที่ 89 แกร่งแค่ไหนก็ทานฝ่ามือเดียวของเปิ่นหวางไม่ไหว

ตอนที่ 89 แกร่งแค่ไหนก็ทานฝ่ามือเดียวของเปิ่นหวางไม่ไหว

พลังอันน่าสะพรึงกลัวจนทำให้ผู้คนอกสั่นขวัญแขวน รวมตัวกันอยู่ที่ปลายหมัดของเจียงเยว่

ชั่วพริบตาที่เขาเหวี่ยงหมัดออกไป อากาศทั่วทั้งลานป้อมเวิ่งเฉิงก็ถูกบีบอัดอย่างรุนแรง จนส่งเสียงระเบิดดังสะเทือนฟ้าสะท้านดิน

แรงกดดันระลอกแล้วระลอกเล่า ซัดเข้าใส่เจียงหนิงที่ยืนตระหง่านอยู่กลางลานป้อมเวิ่งเฉิงไม่หยุดหย่อน

“นายท่าน มีแสงสีทองก้อนหนึ่งพุ่งตรงมาแล้วขอรับ!” ปิศาจรูปปั้นหินรีบชี้ไปทางนั้นทันที

จากนั้นไม่ทันไร ปิศาจรูปปั้นหินก็รีบยกมือขึ้นบังตา

“อ๊าก แสบตาชิบหายเลย! นั่นมันดวงอาทิตย์กลายร่างเป็นปิศาจหรือไงกัน?!” ปิศาจรูปปั้นหินตื่นตระหนกสุดขีด

บัดซบเอ๊ย หลายปีมานี้เผ่ามนุษย์มันเป็นบ้าอะไรกันไปหมดวะเนี่ย?

ทีแรกก็มีเจาโจวขั้นสิบหกโผล่มาสะกดมันไว้นานถึงเจ็ดร้อยปี จากนั้นก็มีเจียงหนิงตามมาฆ่าเจาโจวทิ้งได้อย่างง่ายดายอีก

แล้วตอนนี้นี่มันตัวบัดซบอะไรโผล่หัวมาอีกเนี่ย?