กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 87 ฝ่าบาท ฝ่าบาทเสด็จมาแล้ว!
“นายท่าน นี่คือไป๋อวี้จิง เมืองอันดับหนึ่งแห่งทวีปหลีหยางจริง ๆ เหรอ ใหญ่โตขนาดนี้ มองจนสุดสายตายังแทบไม่เห็นขอบเลย แบบนี้ไม่ดูยิ่งใหญ่อลังการกว่าเมืองไป๋ตี้ตั้งเยอะเลยเหรอ”
เฮ้ย นั่นต้นไม้เหรอเนี่ย สูงเสียดฟ้า กิ่งก้านใบดกหนา แถมมีพลังวิญญาณอัดแน่น ที่แท้ก็เป็นต้นไม้วิญญาณนี่เอง!
นายท่าน เผ่ามนุษย์ของพวกท่านใจกล้าขนาดนี้เชียว ต้นไม้วิญญาณใหญ่โตเบ้อเริ่มเทิ่มขนาดนี้ กลับปลูกทิ้งไว้ข้างนอกเฉย ๆ ไม่กลัวคนมาขโมยไปรึไง
“เอ๊ะ นายท่าน บนต้นไม้วิญญาณเหมือนมีอะไรขยับอยู่ด้วย คล้าย ๆ จะเป็นหมา หมามันปีนต้นไม้เป็นด้วยเหรอ”
ปีศาจศิลาพล่ามจ้อไม่ยอมหยุด
บินมาตั้งนานขนาดนี้ เจียงหนิงชินชากับความพูดมากของมันไปเสียแล้ว
พอเห็นอะไรที่ไม่เคยเจอ มันก็ต้องตื่นตาตื่นใจไปหมดทุกอย่าง
ทำราวกับว่าดินแดนเผ่ามารของพวกมันไม่มีอะไรสักชิ้นอย่างนั้นแหละ
ปีศาจศิลาขยับปีกพึ่บพั่บ ร่อนลงสู่พื้นอย่างช้า ๆ