ตอนที่ 77 ล้างบางจวนหลูกั๋วกง

ตอนที่ 77 ล้างบางจวนหลูกั๋วกง

ในลานหน้าเรือน คนสกุลเจามองดูคนในตระกูลแหลกเป็นชิ้นๆ ทีละคน ความหวาดกลัวพุ่งขึ้นถึงขีดสุด

พวกเขาไม่รู้เลยว่าเจียงหนิงทำอะไรลงไป ได้แต่มองดูคนในตระกูลแหลกสลายไปต่อหน้าต่อตา

จากนั้นก็มองดูตัวเองค่อยๆ แหลกเป็นชิ้นๆ ตามไป

เจาอิงปะปนอยู่ในกลุ่มคน รอบทิศเต็มไปด้วยเศษแขนขาของคนในตระกูลลอยเคว้ง

เขาที่กำลังวิ่งหนีอย่างบ้าคลั่งพอเห็นภาพนี้ ก็สิ้นหวังจนถึงที่สุด

สายตาของเขาเลื่อนไปหยุดอยู่ที่ตัวเจียงหนิง

เจียงหนิงยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น ไม่ขยับเขยื้อนเลยสักนิด

พอมองประกายแสงสีแดงสองจุดในดวงตาของเจียงหนิง รูม่านตาของเจาอิงก็หดเล็กลงเหลือเท่าปลายเข็มทันที

นั่นยังเป็นคนอยู่อีกหรือ นั่นมันผีร้ายชัดๆ!