กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 27 เจ้าช่างกล้าดีนัก! รนหาที่ตาย!
อวี๋เทียนหู่ทนมองสีหน้าเย็นชามาตลอดช่วงบ่าย ในใจเลยอัดแน่นไปด้วยความเดือดดาล
หลูเจิ้งฉุนเป็นถึงหัวหน้าสิบสองเว่ย อาศัยว่ามีสกุลหลูแห่งหลิงโจวคอยหนุนหลัง จึงวางก้ามหยิ่งยโสไม่เห็นหัวใคร ยิ่งทำให้เขาโมโหจนควันออกหู
เป็นผู้ฝึกยุทธ์ขั้นสิบสามที่มาจากตระกูลใหญ่ชนชั้นสูงแล้วจะทำอะไรตามใจชอบก็ได้งั้นหรือ
ตอนนี้องค์ชายเก้าเสด็จมาถึงจวนสกุลหลูด้วยตัวเองแล้ว ดูซิว่าไอ้แก่สารเลวอย่างเจ้าจะรับมือยังไง
ขบวนรถม้าแล่นมาหยุดลงหน้าประตูใหญ่ของจวนสกุลหลู เจียงหนิงก้าวลงจากรถม้าแล้วเดินเข้าไปยังลานหน้าเรือน
“เหลียงอ๋องเสด็จ! หลูเจิ้งฉุน ยังไม่รีบออกมารับเสด็จอีก!”
อวี๋เทียนหู่ตะโกนก้องเสียงเฉียบขาด เสียงนั้นดังก้องไปทั่วจวนหลังใหญ่โตโอ่อ่า
ไม่นานนัก หลูเจิ้งฉุนก็เดินออกมา