กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 11 ถึงกับเป็นเซียนปฐพีเชียวหรือ
ลานหน้าตำหนักเย่ถิง
หวังจงลงมืออย่างสบายๆ ส่วนหลิวจิ่นยอมสละชีวิตอย่างไม่คิดเสียดาย
ในพริบตานั้นเอง
แรงกดดันที่หวังจงปล่อยออกมาพลันสลายหายไปในชั่วพริบตา ปราณกระบี่ที่หลิวจิ่นฟันออกไปก็มลายหายไปเช่นกัน
ปรากฏควันสีขาวลอยกรุ่นขึ้นมาจากกล่องผ้าไหมในมือของพระสนมอวี๋
ควันขาวรวมตัวกันกลางอากาศ แล้วค่อยๆ ก่อร่างเป็นเงาคนอันเลือนราง
เงาร่างนั้นลอยคว้างอยู่กลางอากาศ ชายเสื้อพลิ้วไหวราวกับอยู่ในความฝัน ดูประหนึ่งเซียนจากสรวงสวรรค์
ในยามนี้ ทั่วทั้งตำหนักเย่ถิงอบอวลไปด้วยกระแสพลังอันสงบสุขอย่างถึงที่สุด
และกระแสพลังสายนี้ ก็แผ่ออกมาจากเงาร่างอันเลือนรางนั้นเอง