เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 600 ขาดสิ่งใดไปมิได้
ครั้นมอบรางวัลแก่ชางเหยาเสร็จสิ้น หานอวี๋ก็หวนคืนสู่ขุนเขาหลักแห่งหุบเขาหมื่นวสันต์ แล้วก้าวเท้าเข้าไปภายในโถงใหญ่ขุนเขาหลัก
ผู้อาวุโสไป๋กำลังนั่งอยู่ภายในโถง รับฟังผู้ดูแลรายงานกิจธุระภายในสำนัก
หานอวี๋นั่งลงด้านข้างอย่างเงียบเชียบ ทว่าทั้งผู้อาวุโสไป๋และผู้ดูแลกลับไม่มีผู้ใดสังเกตเห็นเลยว่ามีคนผู้หนึ่งเดินเข้ามา
รอจนผู้ดูแลที่เข้ามารายงานกิจธุระถอยออกไปแล้ว หานอวี๋จึงเอ่ยปากขึ้น “ผู้อาวุโสไป๋”
ผู้อาวุโสไป๋ตกใจยิ่งนัก ก่อนจะพลันกระจ่างแจ้งพลางกล่าวขึ้น “นิมิตลวงตาของประมุขน้อยรุดหน้าล้ำลึกยิ่งขึ้นทุกที ข้าถึงกับมิอาจสังเกตเห็นได้เลยแม้แต่น้อย!”
หานอวี๋ยิ้มบาง “เนื่องด้วยไม่สะดวกที่จะปรากฏโฉมหน้าภายในสำนักบ่อยนัก ข้าจึงจำต้องใช้นิมิตลวงตาอำพรางกายอยู่เสมอ ว่ากันตามจริงออกจะเสียมารยาทอยู่บ้าง”
“วันนี้มีเพียงผู้อาวุโสไป๋อยู่ในโถงใหญ่ผู้เดียวหรือ”