เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 592 นิมิตลวงตาไร้คุณธรรม
ครั้นดื่มกินจนอิ่มหนำสำราญและออกมานอกโรงสุราแล้ว ทั้งสามต่างก็ขึ้นขี่อาชาพ่วงพีของตน
“พวกเราจักไปที่ใดกัน?”
นักพรตเฒ่าหลี่รั้งสายบังเหียนไว้บนหลังม้า ทอดสายตามองผู้คนบนท้องถนนที่สัญจรไปมาขวักไขว่ แล้วเอ่ยถามขึ้นด้วยความงุนงงอยู่บ้าง
สหายหานกับหว่านเอ๋อร์พลันหัวเราะออกมาคราหนึ่ง “พี่ใหญ่หลี่ ไยตัวท่านเองกลับเป็นฝ่ายหลงลืมไปเสียได้เล่า? วันนี้ท่านต้องไปท้าประลองดาบไวอันดับหนึ่งแห่งยุทธภพหนานหลีอย่างไรเล่า!”
นักพรตเฒ่าหลี่พลันกระจ่างแจ้งขึ้นทันที “จริงด้วย วันนี้ข้าต้องไปท้าประลองดาบไวอันดับหนึ่งแห่งยุทธภพ!”
“ลำบากพวกเจ้าทั้งสองที่ร่วมเดินทางไปกับข้าแล้ว!”
“ฮ่า ๆ พี่ใหญ่หลี่กล่าวอันใดเช่นนั้น? สามสหายเฉวียนหลินอย่างพวกเรา เคยต้องเกรงใจกันเช่นนี้ตั้งแต่เมื่อใด?” สหายหานเอ่ยพลางหัวเราะ
หว่านเอ๋อร์ก็พยักหน้าพลางยิ้มเช่นกัน “ไปกันเถิด พี่ใหญ่หลี่!”