เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 588 ฉัตรวิจิตรหลอมจิตใจ
“มณีทะเลชางที่เสด็จพ่อของเจ้าทิ้งไว้ให้เจ้า ได้เอ่ยถึงว่าในตำหนักทะเลชางแห่งเจ็ดตำหนักมีดินแดนบรรพชนมนุษย์เงือกอยู่แห่งหนึ่งหรือ”
หานอวี๋เอ่ยถามชางเหยาถึงเรื่องราวที่เพิ่งพบเห็นในความทรงจำ
ชางเหยาพยักหน้า “เจ้าค่ะ เสด็จพ่อของข้าตรัสไว้เช่นนั้น”
“ทว่าข้าก็ไม่ทราบว่าตำหนักทะเลชางแห่งเจ็ดตำหนักคือสถานที่ใด ประมุขน้อยท่านรอบรู้กว้างขวาง เคยได้ยินเรื่องราวมาก่อนหรือไม่”
หานอวี๋ส่ายศีรษะเล็กน้อย “ข้าเองก็ไม่รู้เช่นกัน”
“ข้ารู้จักดินแดนสวรรค์กลางกับดินแดนใต้ค่อนข้างดี ทว่าไม่เคยได้ยินชื่อสถานที่อย่างตำหนักทะเลชางแห่งเจ็ดตำหนักมาก่อนเลย”
ชางเหยากลับมิได้ติดใจสงสัยกับเรื่องนี้ “ในเมื่อเป็นเช่นนั้น ไว้ภายหลังค่อย ๆ สืบเสาะถามไถ่ดูก็แล้วกัน”
อย่างไรเสียยามนี้ประมุขน้อยก็ปลอดภัยดี นางเองก็ได้รับความเห็นชอบจากประมุขน้อยแล้ว อีกทั้งความแค้นก็ชำระสะสางไปแล้ว ชางเหยาจึงรู้สึกว่ามิได้มีความเร่งด่วนอันใดที่จะต้องรีบไปตามหาดินแดนบรรพชนมนุษย์เงือก
ครั้นจัดแจงที่พำนักให้ชางเหยาภายในย่านตลาดชิงเหอเรียบร้อยแล้ว หานอวี๋ก็กลับคืนสู่หุบเขาหมื่นวสันต์อย่างเงียบเชียบ